Descartes'ın "Düşünüyorum! Öyleyse; varım" savına,
Kant'ın "Masa'ya bakarken"
Leibniz'in "Monad'larını hayal ederken"
Bir tek noktada hep birlikte takıldıkları oldukça açık! Zaten o noktaya takılmasalardı, ne felsefe olurdu ne de filozoflar!
En çok ta, kocaman bir aklı olup ta; elinde okuyacak, kitabı olmayan Platon'a üzülürüm tam sonuca ulaşıp, insanlık tarihinin en büyük sorusunu çözmek üzereyken...:((
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder